Onvoorwaardelijke liefde

In elke religie komt een vorm van onvoorwaardelijke liefde voor. De liefde die werkelijk onvoorwaardelijk is, waar vind je die? Wie weet heb je dit ontmoet in je kindertijd, was er iemand die onvoorwaardelijk, zonder verwachting, van je hield. Of, andersom, heb je ervaren dat je zonder voorwaarden van iemand hield. Gewoon, omdat hij of zij er is. 

Onvoorwaardelijke liefde is ook een belangrijke motivatie om goed te doen. Niet omdat je wat terug verwacht, maar omdat je morele kompas aangeeft dat het de goede actie is. 

 

De beste leraren hebben onvoorwaardelijk lief: een leraar die je liefdevol van grenzen voorziet, die nooit zegt 'doe het nou voor mij', de leraar die je talenten herkent en erkent en die niet de baas gaat spelen over je ontwikkeling. Dat type leidinggevenden is er ook: die vrij onderzoeken hoe het gaat met jou of met het team. Iemand die luistert uit interesse en niet om een oordeel te vormen. Verandermanagers die het team aan zet laten, de talenten in het team laten bloeien, niet om er zelf beter van te worden, maar omdat het heerlijk is als mensen zichzelf in hun volle potentieel benutten.

Onvoorwaardelijke liefde kom je ook tegen bij hulporganisaties. En uiteindelijk is dit soort liefde een bron van energie van leiders op allerlei vlak. De diepgewortelde intentie om het beste te halen uit de mensen van je team kan gestoeld zijn op onvoorwaardelijkheid. 

Grenzen stellen

Juist doordat je de hele persoon ziet, kun je grenzen stellen, stilstaan bij wat niet goed gaat. Want je hebt alles in beeld. Als je als uitgangspunt neemt dat de ander ok is, wordt gedrag dat niet de bedoeling geen persoonlijk drama, maar kun je je richten op het gedrag dat niet de bedoeling is. En besteed je automatisch meer aandacht aan het gedrag dat wel de bedoeling is.